ERYTROFOBIA
CHIRURGICZNE LECZENIE

LECZENIE ERYTROFOBII

Należy rozróżnić dwa aspekty leczenia erytrofobii: leczenie napadowego czerwienienia się twarzy oraz leczenie rozwiniętej erytrofobii.

Leczenie napadowego czerwienienia się polega na zahamowaniu nadmiernej aktywności układu współczulnego poprzez jego farmakologiczne lub chirurgiczne zablokowanie. Leczeniem farmakologicznym jest z reguły stosowanie blokerów receptorów adrenergicznych (np. propranolol). Niestety, dawki niezbędne dla uzyskania zadowalających efektów są na tyle duze, że praktycznie uniemożliwają funkcjolowanie pacjenta (osłabienie, zawroty i bóle głowy, spadki ciśnienia).

Leczenie chirurgiczne polega na wideotorakoskopowym uszkodzeniu pnia współczulnego na pograniczu zwoju Th1. Tak wysoki poziom sympatektomii wiąże się z licznymi potencjalnymi powikłaniami oraz efektami ubocznymi, które omówiono w częsci „Problemy pooperacyjne“. W naszym ośrodku operacje wykonywane są tzw. metodą klipsowania (Lin-Telaranta), co oznacza, że zamiast przecięcia pnia współczulnego zakłada się na niego tytanowe klipsy zamykające przepływ impulsów nerowych oraz krwi w obrębie precyzyjnie wyodrębnionych zwojów współczulnych odpowiedzialnych za czerwienienie się.

Operacja wykonywana jest technika wideoskopową (z wykorzystaniem mini-kamery). Zabieg przeprowadzony jest obustronnie jednoczasowo. Pacjent jest znieczulony ogólnie (całkowicie). Po operacji pozostają dwie blizny po około 1 cm po każdej stronie klatki piersiowej. Czas operacji to około 60-90 minut. Pobyt w szpitalu to zazwyczaj 1 dzień przed operacją, a następnie 2 dni po operacji.

Leczenie erytrofobii może być powiązane z leczeniem czerwienienia się lub może być przeprowadzane bez niego. Mam ona charakter psychoterapuetyczny i może dotyczyć akceptowania własnego wyglądu oraz podkreślania aspektów poczucia własnej wartości pacjenta, które pozwalają na zaakceptowanie czerwienienia się. Niestety, ta forma oddziaływnia jest trudna i długotrwała. Ma ona z reguły charakter terapii behawioralno-poznawczej wzmocnionej treningiem relaksacyjnym oraz biofeedbackiem. Ta forma terapii jest też realizowana w naszym ośrodku przez zespół wykwalifikowanych psychologów.

Niekiedy wspomaga się terapię psychologiczną środkami farmakologicznym, jak np. leki uspokajające i przeciwlękowe. Stosuje się także ziołolecznictwo i akupunkturę. Zazwyczaj jednak leczenie erytrofobii musi być poprzedzone wyleczeniem czerwienienia się. Zahamowanie ataków czerwienienia się zazwyczaj nie wymaga wspomagania pacjenta psychoterapią, choć zdarzają się osoby, u których pełne wyleczenie uzyskuje się dopiero po zastosowaniu psychoterapii pooperacyjnej ukierunkowanej na wzmocnienie poczucia własnej wartości, poczucia pewności ciała i reinterpretację objawów związanych z efektami ubocznymi leczenia, takimi jak np. nadpotliwość kompensacyjna.

Copyright © 2009-2010
Licznik: